Garðskálinn er hugverk Jóns Arnar Loðmfjörð og Arngríms Vídalín, sjónvarpsþáttur með heimastöð á Tíuþúsund tregawöttum sem fjallar um bókmenntir - þá fyrst og fremst ljóðlist - utan rígbundinna marka staðnaðrar orðræðu. Garðskálinn er ekki fyndinn. Garðskálinn er ekki sniðugur. Þetta er bókmenntaþáttur fyrir alþýðuna og sem slíkur er hann með enga stæla,sykurmola og kaffibolla - við trúum á mátt hins almenna manns til að losna undan kapitalismanum í krafti ljóðsins.
Talið er að Garðskálinn hafi hafið göngu sína vegna þess að Arngrími og Jóni Erni leiddist að reykja og drekka á Hressingarskálanum. Í anda ungs rithöfundar á reykjavíkursvæðinu, sem hafði nýverið fært markaðssetningu bókmennta upp á æðra plan, ákváðu þeir félagar að færa drykkjuna upp á næsta stig og framleiða sína eigin bókmenntaþætti, við einróma lof öreigastéttar íslenskra menningarvita.
Fljótlega kom þó í ljós að þátturinn varð ekki múlbundinn, og að hæfileikar þáttastjórnendanna tveggja væru of miklir fyrir aðeins eina iBook-myndavél, og nærvera þeirra (præsancaise’s á frönsku, er okkur sagt) of mikilfengleg fyrir Hressingarskálann einan. Framhaldið þekkja allir, enda hefur Garðskálinn fyrir löngu öðlast sess í hjarta landsmanna.
Bókverk? Ljóð? Vefur? Moggablogg? 5. tölublað Tíu þúsund tregawatta? Readymade? Myndlist? Myndbandsljóð og ljóðamyndband? Margmiðlunargagnkvæmisaðilavettvangur? Óforskömmuð auglýsing og staðgengill fyrir lamað Morgunblað? Mbfr er allt þetta, allt annað og allt sem þú getur látið þér detta í hug, allt sem aðrir geta látið sér detta í hug.
Mbfr er listaverk eftir Eirík Örn Norðdahl og Jón Örn Loðmfjörð. Höfundar vilja þakka Stefáni Friðriki Stefánssyni, Davíð Oddssyni og vefururum og útlitshönnuðum mbl.is fyrir auðsýndan stuðning.
Ekkert bull. Bara bækur og upplestrar - allt annað er grátt.
Einföld síða. Byggir á einföldu Javascripti eftir mig. Egósentrísk og mínímalísk.
Vil þakka Óla Sindra og Pierre fyrir góð ráð.
Þessi þáttur var sérstaklega saminn fyrir tvö náskyld þemablöð Tregawattana, Ljótleikann í ritstjórn Kára Páls Óskarssonar og Konur í ritstjórn Hildar Lilliendahl. Hann er niðurstaða langrar legu garðskálamanna undir feldi í skáldabústað Jóns Arnar, þar sem þeir hugleiddu hinstu rök viðfangsefnisins „konur, svo úr varð kynferðislega hlaðin greining á ljótleika og kvenleika.
Lag: Arngrímur Vídalín og Jón Örn Loðmfjörð
Klipping: Jón Örn Loðmfjörð
Síðasta ljóðabók Sjóns er samstarfsverkefni Jóns Arnar Loðmfjörð og Arngríms Vídalín. Allir textar í bókinni eru unnir uppúr ljóðum Sjóns og viðtölum við hann.
„Ég er búinn að fá eintak af bókinni og get mælt með henni. Það kemur mér á óvart hversu mörg tækifæri til ljóða eru falin í orða- og myndabanka frumgerðanna. Best væri að þeir sem keyptu Ljóðasafnið mitt kipptu þessari bók með sér líka, og öfugt. Saman leggja þær grunninn að jólaspili ljóðelsku fjölskyldunnar í ár. Eins og André Breton þreyttist ekki á að minna okkur á þá sagði Greifinn af Lautreamont: Ljóðið er skapað af öllum. Til lukku Celidonius!“-Sjón um Síðustu ljóðabók Sjóns
[L]íklegast eru þeir félagar bara að væla. En það fyrirgefst, þar sem þeir skrifuðu svo helvíti fína ljóðabók.-Ásgeir H. Ingólfsson um Síðustu ljóðabók Sjóns á Smugunni
Á alvarlegan hátt ræða kuntumerðillinn Vídalín og dólgurinn Loðmfjörð um tengsl listar og leiks með heimspekilegri, kantvísri og kankvísri orðræðu og sýna og sanna að þeir eru ekki bara myndalegri, yngri, skemmtilegri og gáfaðri en aðrir þáttastjórnendur sambærilegra þátta heldur líka sínir eigin ofjarlar. Jón er nýrakaður í fyrsta sinn í mörg ár og Arngrímur er í götóttum sokkum. Tracey Emin er sérstakur gestur eftir að hafa verið hafnað í öðrum þætti.
Vidjóljóð sem var flutt á ljóðahátíð Nýhils 2008, unnið úr samtali við miðil.
Helgi Jóhannsson sá um gerð myndbandsins.
Vidjóljóð sem var flutt á ljóðahátíð Nýhils 2008.
Helgi Jóhannsson sá um gerð myndbandsins.
Í tilefni af fjórðu ljóðahátíð Nýhils kom út sérstakt rit með þýðingum á verkum innlendra og erlendra skálda sem komu fram á hátíðinni.
Erlendu skáldin sem eiga verk í Gáttum eru þessi: Nina Søs Vinther (Danmörk), Ida Börjel (Svíþjóð), Hanno Millesi (Austurríki), Ann Cotten (Þýskaland), Sureyyya Evren (Tyrkland) og Morten Søkilde (Danmörk).
Eftirtalin íslensk skáld eiga jafnframt þýðingar á ensku í bókinni: Kristín Svava Tómasdóttir, Kári Páll Óskarsson, Ingólfur Gíslason, Eiríkur Örn Norðdahl, Haukur Már Helgason, Kristín Eiríksdóttir, Linda Vilhjálmsdóttir, Jón Örn Loðmfjörð, Örvar Þóreyjarson Smárason, Ófeigur Sigurðsson, Una Björk Sigurðardóttir og Ragnar Ísleifur Bragason.
Einnig er í bókinni stuttur texti um hvert skáld á íslensku og ensku ásamt mynd.
Ritstjóri Gátta er Kári Páll Óskarsson
Garðskálamenn kynna byltingakennda kenningu um endalok ungskálda. Þessi þáttur er næstum í lit, fyrir utan að litarásinar á kameruna eru bilaðar og mjög viðkvæmar fyrir birtu. Arngrímur var að kaupa sér nýja skyrtu sem hann varð bara að sýna. Eyvindur Karlsson er sérstakur gestur.
Í desembermánuði 2007 barst Garðskálateyminu skeyti frá innherja á Borgarbókasafni Reykjavíkur. Efni skeytisins var trúnaðarmál, en okkur er sama enda varðar þetta þjóðaröryggi! Svo virðist nefnilega vera sem einhver hafi laumað dularfullri fölsun af bók eftir Italo Calvino inn á bókasöfn og bókabúðir landsmanna, jafnvel í von um að vænkast sjálfur af vinsældum annars manns! Þetta var klárlega verkefni fyrir Garðskálann. Sérlegur gestur þáttarins að þessu sinni er Haukur Már Helgason, rithöfundur
Texti unnin með ýmsum tölvuforritum (þar á meðal Gogga) um miðbæ Reykjavíkur. Myndbandið klipptir Hörður Halldórsson. Gert sérstaklega fyrir þriðju ljóðahátíð Nýhils.
Ritgerð eftir mig, um samanburð á markaðssetningu Newtons og iPod, í bók með fullt af greinum eftir markaðsfræðinga og Andra Snæ.
Gunnlaur Árnason sagði um ritgerðina:
The author of the essay makes a valid point that by keeping it simple Apple's iPod has become a fashion accessory as well as portable
music player. By designing a stylish product with simple yet catchy, marketing focused on individuality, and by shying away from too
much tecnology jargon, the makers of iPod made it easier for consumers to digest the idea of the iPod. But it also has enough features
and depth to satisfy technology buffs.
The author argues that a product relies on the right following - a cool fan base - to eventually become cool. But to reach that point
it also needs to include some elements of cool. The iPod had the necessary ingredients to become cool and when the right crowd adopted
the brand the coolness of the product was complete.
